Uwaga ABSOLWENCI !!! film DVD "HISTORIA CZWÓRKI część.I i II"(1970-1976)i (1979 - 1991) - bliższe informacje w sekretariacie
      STRONA GŁÓWNA      SZKOŁA Z KLASĄ      O STRONIE      KSIĘGA GOŚCI      LINKI



>
















Szkoła Ucząca Się

CZY SZKOŁY MOGĄ SIĘ UCZYĆ?

 

 

CZĘŚĆ I - SZKOŁA SIĘ UCZY

To, żeby nasza szkoła była lepsza, zależy od nas wszystkich

Program "Szkoła ucząca się" powstał dla tych, którzy chcą, aby ich szkoła była coraz lepsza; program powstał dla tych, którzy o swojej szkole mówią: "nasza"- nauczycieli, uczniów i rodziców. Co rozumie się pod pojęciem "dobra szkoła":

  • Dobra szkoła to taka, w której nauczyciele, uczniowie i rodzice współpracują ze sobą:

  • uczniowie zdobywają rzetelną wiedzę i ważne umiejętności, mają poczucie swojej wartości i dzięki temu zyskują pewność siebie;

  • nauczyciele pracują nad tym, aby coraz lepiej uczyć i wychowywać;

  • rodzice uczestniczą w życiu szkoły i wspierają jej działania.

 

Współpraca nauczycieli szansą na dobrą szkołę

Nie da się tworzyć dobrej szkoły bez współpracy nauczycieli. Dziś, jak nigdy dotąd, jest ona konieczna, aby sprostać wymaganiom formalnym związanym z codzienną pracą szkoły. Do podjęcia zbiorowego wysiłku zmuszają zasady planowania pracy szkoły, przyjmowania programów do realizacji, wyboru podręczników, opracowywania szkolnych programów wychowawczych i wewnątrzszkolnego systemu oceniania. Także integracja nauczania, wprowadzanie bloków i ścieżek edukacyjnych nie mogą dobrze działać bez porozumienia nauczycieli.

Ale przecież nie te formalne wymagania są najważniejsze. Sukces mogą zyskać te zespoły, które chcą i potrafią się porozumieć. Współpraca w działaniach programowych daje szansę na dobre wykorzystanie czasu uczniów, także dzięki opracowaniu wspólnego planu nauczania. Jednolite podejście do spraw wychowawczych i dyscypliny szkolnej zwiększa skuteczność działania.

Ponieważ praca nauczyciela wymaga samodzielności i umiejętności stałego podejmowania decyzji, uważana jest często za zajęcie dla indywidualistów. I chociaż nikt nie neguje roli poszczególnych nauczycieli i ci z nich, którzy są wybitnymi indywidualistami, są nadal szczególnie cenni, to jednak należy podkreślić, że to, co szkoła oferuje uczniom, powinno być spójne. Żeby wytworzyć taką spójną koncepcję, a następnie konsekwentnie ją realizować, konieczna jest współpraca.

Wspólne budowanie szkoły, wypróbowane już przez wiele zespołów nauczycieli, przynosi znacznie lepsze efekty niż oczekiwanie, że z wielu nawet największych indywidualnych sukcesów uda się stworzyć wysoką jakość szkoły jako instytucji. Trzeba wzajemnie uczyć się od siebie, inspirować, zarażać entuzjazmem, razem rozwiązywać wspólne problemy, dzielić radość z sukcesów szkoły, a czasem gorycz porażki.

Program SUS wymaga podjęcia właśnie zbiorowego działania. Wymaga otwartego mówienia o słabych stronach szkoły czy własnej pracy oraz poszukiwania mocnych stron, aby nie zaprzepaścić dotychczasowych sukcesów. Wymaga negocjowania priorytetów i stałego uzgadniania poglądów. Później trzeba pokazać osiągnięcia i sposób dochodzenia do nich, aby doświadczenia jednych stały się pomocne dla innych, ciekawe pomysły łatwiej upowszechniały się, a satysfakcja ze znalezienia dobrej drogi była jak największa.

 

Program SUS, czyli wspólne budowanie coraz lepszej szkoły

We współpracy z Polsko-Amerykańską Fundacją Wolności w Centrum Edukacji Obywatelskiej został opracowany program SUS (Szkoła ucząca się). Ma on pomóc szkołom w zaprojektowaniu, a następnie doprowadzeniu do osiągnięcia satysfakcjonujących zmian.

Powstał Klub "Szkół uczących się" — ogólnopolska sieć szkół, które chcą wspólnie określić, czym jest dobra szkoła, i wspierać się wzajemnie w podnoszeniu jakości swojej pracy. Podstawą działania szkół, należących do Klubu SUS, są:

• współpraca w zespołach nauczycielskich;
• określanie celów edukacyjnych i wychowawczych w sposób pozwalający na kontrolę stopnia ich realizacji;
• rzetelne monitorowanie efektów swojej pracy;
• refleksja nad stosowaną praktyką dydaktyczną, wychowawczą i organizacyjną;
• tworzenie społeczności szkolnej opartej na współpracy nauczycieli, rodziców i uczniów;
• współpraca pomiędzy uczestnikami Klubu oraz otwarta dyskusja o napotykanych problemach.

Szkoła ucząca się

Program "Szkoła ucząca się" polega na upowszechnieniu się w polskiej oświacie modelu poprawy jakości pracy szkoły, który oparty jest na samodzielności i odpowiedzialności nauczycieli.

W programie SUS:

• założono Klub "Szkół uczących się" (Klub SUS), czyli sieć współpracujących ze sobą szkół, których rady pedagogiczne określają standardy własnej pracy oraz prowadzą rzetelną ocenę metod oraz efektów nauczania i wychowywania;
• stworzono narzędzia wewnętrznej oceny jakości pracy szkoły i możliwość udostępniania ich wszystkim zainteresowanym;
• zorganizowano forum wymiany doświadczeń między szkołami należącymi do Klubu SUS;
• zorganizowano szkolenia wspomagające pracę zespołów nauczycielskich i integrację społeczności szkolnych.

W modelu proponowanym przez Centrum Edukacji Obywatelskiej nauczyciele każdej szkoły określają, jaką szkołę chcą tworzyć, rozpoznają mocne i słabe strony swej pracy oraz ustalają działania, które należy podjąć, aby szkoła stała się lepsza. Do udziału w dyskusji i realizacji pomysłów nauczyciele włączają - o ile to możliwie - rodziców i uczniów.

W programie SUS podkreśla się znaczenie nauczyciela i rolę, którą ma odegrać To nauczyciele mają decydujący głos w podejmowaniu decyzji o uczestniczeniu w programie. To oni dokonują analizy sytuacji szkoły. I to właśnie nauczyciele, po otrzymaniu wsparcia, zmieniają szkołę, zapraszając do współpracy uczniów, rodziców i tych przyjaciół szkoły, którym zależy na jej rozwoju.

 

Czy nasza szkoła jest dobra?

Co to znaczy dobra szkoła? Nie da się dobrze i w pełni ocenić szkoły ani przez pryzmat testów, ani przez okresowe wizytacje organizowane w ramach nadzoru pedagogicznego, ani nawet poprzez obserwację sukcesów uczniów i absolwentów, czasem nagłaśnianych i wykorzystywanych przy okazji tworzenia rankingów szkół. Wszystkie te elementy, aczkolwiek ważne, nie dadzą pełnej odpowiedzi na pytanie, czy dana szkoła jest rzeczywiście dobra.

Wiele lat pracowano nad tym, aby szkoła stała się odrębnym światem. Teraz podejmijmy wysiłek połączenia tych dwóch światów, tak aby w oczach i umyśle dziecka wykształtował się spójny obraz rzeczywistości.

Prawdziwe i rzetelne ocenianie szkoły wymaga zaangażowania w to przedsięwzięcie samych zainteresowanych, tworzących kulturę danej instytucji: nauczycieli, uczniów i ich rodziców. Praca nad standardami zaczyna się zatem od decyzji rady pedagogicznej o podjęciu stałej współpracy oraz dokonywaniu samooceny.

 

Wiemy więcej o swojej szkole, i co dalej?

Określenie standardów, czyli głównych kierunków działań szkoły, pozwala na powstanie wewnętrznego systemu mierzenia jakości, o którego kształcie zdecyduje zespół nauczycielski. Szkoły muszą mieć prawo, a nawet obowiązek, mówić własnym głosem. To warunek autentycznego nauczania i wychowania oraz poczucia odpowiedzialności za efekty podjętych działań. Proponowana w programie SUS procedura tworzenia standardów daje radom pedagogicznym poczucie rzeczywistego i twórczego uczestnictwa. Nakłada też na zespoły nauczycielskie określające standardy dużą odpowiedzialność za ich dobór. Potem kolejno odpowiadają one za opracowanie lub wybór narzędzi i rzetelność pomiaru.
Tylko starannie przemyślana organizacja szkoły jako społeczności uczącej się może stanowić drogę do rzeczywistej poprawy jej działania.

Wspólna praca nad stworzeniem standardów oraz nad ich realizacją sprzyja powstaniu przyjaznego środowiska, w którym nauczycielom łatwiej będzie dyskutować o słabościach szkoły i swojej pracy, a także dążyć do ich usunięcia. W proponowanym programie ważne są wszystkie etapy działania:

• diagnozowanie i opisywanie sytuacji szkoły;

• refleksja i podejmowanie decyzji w sprawie dalszych działań;

• poprawa i zmiany w obszarach, które tego wymagają.

Na wszystkich etapach trwa intensywny proces budowania społeczności szkolnej wokół wspólnie nakreślonych celów - tworzenie społeczności uczącej się.

 

Czy szkoła może się uczyć?

Nie tylko może, ale powinna. Szkoła pozostaje miejscem pracy umysłowej i zbiorowego wysiłku zarówno uczniów, jak nauczycieli. Tylko w szkole, w której nauczyciele stale się uczą, istnieje szansa na modelowanie podobnych zachowań u uczniów. Zadanie stojące przed nauczycielem jest niezwykle skomplikowane i wymaga podejmowania ciągle nowych decyzji. Trzeba jednak sprawić, aby z poczucia obowiązku uczenia się płynęła rzeczywista gotowość do poszukiwania prawdy, pogłębiania wiedzy merytorycznej i umiejętności dydaktycznych weryfikowanych codziennie w praktycznym działaniu. Nauczyciel powinien znajdować w sobie dość odwagi do poszukiwania nowych rozwiązań (czasem ryzykownych); dość wytrwałości do analizowania skuteczności pracy; dość pokory do poddawania się ocenie. Wreszcie musi umieć korzystać z propozycji i doświadczeń innych i chętnie dzielić się własnym dorobkiem. Wszyscy uczestnicy procesu rozwoju szkoły, nie wyłączając rodziców i pracowników szkoły nie będących nauczycielami, mogą oczekiwać pomocy i wsparcia z zewnątrz oraz od pozostałych członków społeczności. W ten sposób szkoła będzie się uczyć.

 

"Szkoła ucząca się" szkoli się

Uczestnikom programu zaproponowano trzy rodzaje szkoleń:

1. szkolenia diagnostów badania jakości pracy szkoły;
2. szkolenia programowe;
3. szkolenia wspomagające.

Szkolenia diagnostów badania jakości pracy szkoły (I etap szkoleniowy)
W szkoleniach diagnostów pracy szkoły biorą udział czteroosobowe zespoły nauczycieli z każdej ze szkół. W trakcie trzech szkoleń przyszli diagności przygotowywani są do kolejnych etapów badania jakości pracy szkoły oraz otrzymują pomoc w prowadzonej przez nich równolegle ze szkoleniem pracy diagnostycznej.

Szkolenia programowe (II i III etap szkoleniowy)
W szkoleniach uczestniczą cztero lub trzyosobowe zespoły przedstawicieli rad pedagogicznych (w tym dyrektor szkoły). Oto problematyka kolejnych szkoleń:

1. Szkolenia wprowadzające.
Tematyka: dziedziny i obszary pracy szkoły, pojęcie standardu i wskaźnika, konstruowanie standardu i wskaźnika, wykorzystanie procedury pracy ze standardami w podnoszeniu jakości pracy szkoły.

2. Szkolenie procedury SUS.
Tematyka: praca w zespole zadaniowym, planowanie działań, realizacja standardów, badanie poziomu realizacji standardu, monitorowanie działań, narzędzia badawcze.

3. Szkolenie krytyczna refleksja.
Tematyka: organizacja współdziałania zespołu nauczycielskiego, ewaluacja wewnętrzna pracy szkoły, organizacja panelu koleżeńskiego, zasady przyjaznej krytyki.

Szkolenia wspomagające
CEO zapewnia uczestniczącym w programie szkołom możliwość udziału w szkoleniach wspomagających wysoką jakość pracy szkoły. Oferta szkoleń dotyczy problematyki organizacji szkoły (np. praca zespołowa w gronie pedagogicznym, monitoring działań nauczyciela i szkoły, rola i miejsce rodziców w szkole), efektywnej dydaktyki (np. kształtowanie nawyków umysłowych, integracja nauczania, przygotowywanie programu szkolnego) i problemów wychowawczych (np. efektywna dyscyplina, działania młodzieży na rzecz środowiska lokalnego).

Rada Samorządowa programu SUS

W wyniku reformy samorządowej prowadzenie i finansowanie szkół stało się zadaniem gminnych i powiatowych władz samorządowych. Szkoły zyskały partnera zainteresowanego jakością ich pracy, co wiąże się nie tylko z kwestią wydatków na oświatę w budżetach gmin i powiatów, ale także z przeświadczeniem, że wysoki poziom oświaty jest koniecznym warunkiem rozwoju lokalnej społeczności. Szybko okazało się zresztą, że wójtom, burmistrzom, prezydentom miast, a także dyrektorom czy naczelnikom lokalnych wydziałów oświaty istotnie zależy na rozwoju szkół, gdyż jakość usług oświatowych staje się obecnie ważnym wskaźnikiem sukcesu samorządu.

Centrum Edukacji Obywatelskiej, dostrzegając w samorządach sojusznika dla swego przedsięwzięcia, powołało Radę Samorządową, skupiającą tych przedstawicieli władz regionalnych, których szkoły biorą udział w programie.

Rada Samorządowa omawia zasady i praktykę działania Klubu. Spotkania Rady są okazją do wymiany poglądów na temat kryteriów jakości pracy szkoły, co pozwala uwzględnić samorządowy punkt widzenia w prowadzonych przez Klub SUS działaniach, a samorządom rozumieć te działania i w nich współuczestniczyć.

 

Kto może wziąć udział w programie?

Tylko dla dzielnych i ambitnych

Uczestniczenie w Klubie to zadanie dla szkół, w których nauczyciele są: mądrzy - wiedzą, że budowanie własnego warsztatu pracy to najlepsza droga do osiągnięcia satysfakcji zawodowej; kompetentni - wiedzą, co chcą osiągnąć i jak sprawdzić, czy im się to udało; odpowiedzialni - podejmują działania mając zawsze na uwadze dobro powierzonych im uczniów; odważni - nie wahają się dokonać krytycznej samooceny działań i poddać się życzliwej koleżeńskiej krytyce; wytrwali - konsekwentnie zmierzają do wytyczonych celów, uczą się w działaniu, korzystają z doświadczeń.

Większość kosztów programu w latach 1999-2002 roku pokrywa Polsko-Amerykańska Fundacja Wolności. Szkoły lub samorządy muszą jedynie pokryć koszty wyżywienia i zakwaterowania nauczycieli uczestniczących w szkoleniach. W momencie przystąpienia do programu szkoła staje się członkiem Klubu  "Szkół uczących się".

Następnie kolejno przechodzi wszystkie etapy przygotowujące do wypełniania zadań członka Klubu aż do uzyskania tytułu "Szkoły uczącej się". Tytuł zobowiązuje do dalszego doskonalenia się i wspierania innych, na przykład przez prezentację własnych doświadczeń.

 

Badamy jakość pracy naszej szkoły

Jednym z pierwszych etapów programu są zorganizowane przez CEO szkolenia przedstawicieli każdej ze szkół na temat jakości pracy szkoły i sposobów jej badania.
W każdej z uczestniczących w programie szkół jest przeprowadzane ogólne badanie jakości jej pracy. Przy badaniu tym wykorzystane są informacje posiadane przez dyrektora oraz opinie zebrane przy użyciu ankiet wśród nauczycieli, uczniów i rodziców. Dla zachowania obiektywności nauczyciele przeszkoleni przez CEO, poza pomaganiem w badaniu własnej szkoły, prowadzą badanie w innej szkole uczestniczącej w programie. Dla każdej ze szkół powstaje koleżeński raport, prezentujący ogólny obraz pracy placówki, jej mocne strony oraz problemy.
Ostateczna wersja raportu jest uzgadniana z nauczycielami badanej szkoły. Także sama szkoła podejmuje decyzje, kiedy i w jaki sposób przedstawić powstały raport całej społeczności szkolnej. Opisane działanie można traktować jako wypełnienie zadań nakładanych na szkołę przez Ministra Edukacji Narodowej w rozporządzeniu w sprawie szczegółowych zasad sprawowania nadzoru pedagogicznego * i tworzenia wewnętrznej oceny jakości pracy szkoły.

Przygotowujemy plan pracy szkoły

Przyszłość nie jest miejscem, do którego zmierzamy, lecz takim, które tworzymy.

Bardzo często w różnych instytucjach, w tym i w szkołach, obserwować można działania pozorne lub niedokończone. Wszyscy znamy z własnych obserwacji przykłady takich działań - raporty, których nikt nie czyta, plany rozwoju, które nie są realizowane, czy sprawozdania, które nie pociągają za sobą żadnych skutków.
Przygotowanie planu pracy przez przyszłych realizatorów w programie SUS, konkretne określenie każdego zadania, terminu wykonania, osób odpowiedzialnych oraz kryteriów osiągnięcia sukcesu sprawia, że wzrasta prawdopodobieństwo jego realizacji. Do każdego zadania zostaje powołany zespół przygotowujący działania nauczycieli i monitorujący ich efektywność. Jest on między innymi odpowiedzialny za określenie, co trzeba zrobić w szkole, aby móc osiągnąć założony cel. Dobry plan pracy szkoły jednocześnie służy sprawdzeniu, czy nic nie zostało przeoczone lub niedocenione. Pomaga także w określeniu dalszych perspektyw działania.

Śledzimy zmiany

Śledzenie zmian, czyli monitorowanie, polega na systematycznym badaniu poziomu określonych cech.
Przedmiotem monitorowania w programie SUS są te wskaźniki, które wynikają z przyjętych w szkole standardów. Mogą to być na przykład osiągnięcia uczniów, atmosfera w szkole, metody nauczania, warunki pracy nauczycieli czy relacje między nauczycielami i uczniami.
* Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej w sprawie szczegółowych zasad sprawowania nadzoru pedagogicznego... z dnia 13 sierpnia 1999 roku § 3 ust. 1 i 2. § 3. 1. Dyrektor szkoły lub placówki, we współpracy z innymi nauczycielami zajmującymi stanowiska kierownicze w szkole lub placówce, sprawując nadzór pedagogiczny, wykonuje w szczególności następujące zadania: 1) opracowuje organizację mierzenia jakości pracy szkoły lub placówki, (...), 2) planuje, organizuje i przeprowadza mierzenie jakości pracy szkoły lub placówki (...)

Ponieważ system edukacyjny jest z zasady systemem dynamicznym, ciągle zmieniającym się, monitorowanie daje wskazówki do rozwiązywania na bieżąco kolejnych problemów.

Opracowujemy narzędzia monitorowania

Monitorowania standardów można dokonywać różnymi metodami, technikami i narzędziami. Ponieważ tworzenie własnych narzędzi to praca trudna i czasochłonna, Centrum Edukacji Obywatelskiej pomaga w ich konstruowaniu w ramach warsztatów szkoleniowych oraz poprzez udostępnienie szkołom zestawu różnych, możliwych do zastosowania, narzędzi. Proponowane przez CEO narzędzia, opracowane przez specjalistów z tej dziedziny oraz przez uczestników programu, prezentowane są na stronie internetowej SUS (http://www.ceo.org.pl/sus). Szkoły są zachęcane do wykorzystywania ich jako punktu wyjścia przy konstruowaniu swoich, odpowiednich dla danej szkoły. Nadto szkoły uczestniczące w pracach SUS dzielą się z innymi szkołami własnymi pomysłami. Pomysły są przedstawiane na stronie www.ceo.org.pl

Może być na przykład tak:

Szkoła Podstawowa nr 4 w Ełku zorganizowała warsztat dla nauczycieli i rodziców, podczas którego określono zamierzenia związane z poprawą działania w zakresie współpracy z rodzicami.

W diagnozie wstępnej napisano:

Szkoła nie jest miejscem przyjaznym dla rodzica. Bardzo szybko sprowadza się go do roli petenta. Udział rodziców na partnerskich zasadach w pracach zespołów stwarza szansę świadomej akceptacji podejmowanych inicjatyw i gwarantuje ich poparcie w czasie realizacji. Na etapie projektowania określone zostają bowiem wzajemne potrzeby i oczekiwania oraz wyjaśnione wszystkie kwestie mogące budzić wątpliwości w relacjach nauczyciel-rodzic. Takie podejście do zagadnienia umożliwia osiągnięcie jednolitości w przyjętych oddziaływaniach. Zwłaszcza że obie strony mają wspólny cel: jak najlepiej wykonywać swoje obowiązki wobec ucznia-dziecka.

Wybrano standard:

Rodzice są partnerami we wszystkich podejmowanych przez szkołę działaniach.

Określono wskaźniki:

Rodzice uczestniczą w procesie tworzenia prawa szkolnego i programów. Rodzice wspomagają realizację działań szkoły oraz prezentują osiągnięcia w lokalnym środowisku.

Za kryteria sukcesu przyjęto:

Przedstawiciele środowiska rodziców będą uczestniczyli w pracach zespołów w liczbie równej liczbie nauczycieli.
90% rodziców zostanie zapoznanych z obowiązującym prawem wewnątrzszkolnym i je zaakceptuje. W 70% rodzice zaproszeni do współpracy wyrażą zgodę i podejmą pracę na rzecz szkoły. 50% rodziców wysoko oceni prowadzone przez szkołę działania. Rodzice będą wspierać ze środków Rady Rodziców wszystkie inicjatywy, o których dofinansowanie występują uczniowie, nauczyciele, dyrekcja szkoły.

Postanowiono skorzystać z następujących zasobów:

Z doświadczenia i wiedzy zawodowej rodziców przydatnych w działaniach szkoły; z chęci współpracy ze szkołą grupy rodziców; z ich zainteresowania sprawami dziecka i jego środowiska.

Podjęto działania:

Udział rodziców w konstruowaniu dokumentów wewnątrzszkolnych; angażowanie rodziców do działań na rzecz szkoły; prezentacja osiągnięć uczniów i szkoły; włączanie rodziców do procesu decyzyjnego.

Zapraszamy gości do szkoły, czyli koleżeński panel

Zorganizowanie wizyty i panelu koleżeńskiego z pewnością okaże się bardzo pożyteczne dla szkół będących członkami Klubu SUS. Panel daje szkole okazję zapoznania się z odmiennymi, a czasem także bardziej obiektywnymi opiniami na temat celów i metod pracy danej szkoły; być może pozwoli także na wypracowanie nowych sposobów radzenia sobie z problemami. Celem wizyty w szkole jest zapoznanie gości z wybranymi realiami szkoły, tak aby móc kompetentnie rozmawiać podczas panelu o standardach oraz prowadzonych i planowanych przez szkołę działaniach. Celem panelu jest pomoc szkole, szczególnie w działaniach podjętych w ramach programu SUS. Panel prowadzi moderator, którym jest osoba przygotowana wcześniej przez Centrum Edukacji Obywatelskiej. Moderator określa temat dyskusji i pytania, na które mają odpowiedzieć jego uczestnicy. Do zadań moderatora należy zarówno prowadzenie dyskusji, jak i przypominanie uczestnikom o jej celach oraz dbanie o to, by panel nie utracił swego koleżeńskiego charakteru. Zakładamy bowiem, że przyjazna i życzliwa krytyka może zaowocować szczerą rozmową i przynieść rzeczywiste efekty, wspierające proces doskonalenia metod nauczania i wychowania w danej szkole. W panelu biorą udział przedstawiciele kilku innych szkół należących do Klubu SUS.

Panel powinien być przede wszystkim okazją do wymiany doświadczeń, próbą spojrzenia na zagadnienia pracy szkoły z różnych perspektyw. Ważne, by jego uczestnicy traktowali siebie nie jak ocenianych i oceniających, lecz jak grupę współpracowników szukających rozwiązania trudnych problemów czy sposobów ulepszania pracy.

 

Szkoła utytułowana

W ramach Klubu SUS nauczyciele z każdej szkoły, biorącej udział w programie, uczestniczą w warsztatach szkoleniowych i podejmują działania na rzecz poprawy jakości pracy szkoły - zgodnie z wybranymi przez siebie standardami. Są to na przykład spotkania rady pedagogicznej związane z realizacją programu SUS, badanie jakości pracy szkoły, wybór standardów własnej pracy, powołanie grup zadaniowych, opracowanie sposobów realizacji standardów oraz monitorowanie. Współpracują też w tym zakresie z nauczycielami z innych szkół. Po przeprowadzeniu opisanych działań szkoła może podjąć decyzję o zorganizowaniu przedstawionego wcześniej panelu. W wyniku przeprowadzonego panelu szkoła może uzyskać tytuł "Szkoły uczącej się". Tytuł "Szkoły uczącej się" jest przyznawany na okres trzech lat.

 

Z mapą w ręku

Szkoły przystępujące do pracy w programie SUS, określając zakresy obserwacji swoich działań, mogą posłużyć się mapą, za pomocą której można odbyć "wędrówkę" po najważniejszych obszarach pracy szkoły. Ogólne sformułowania określające, co jest ważne, a może nawet najważniejsze w organizowaniu życia szkoły jako instytucji, w kształceniu i wychowaniu, muszą na poziomie szkoły, klasy, każdego nauczyciela i ucznia nabrać bardzo konkretnego wymiaru. Powinny zostać zamienione na wyraźne wskazania cząstkowych zadań, a także ogólniejszych celów, wtedy jednak konieczne jest zaprojektowanie sprawdzenia poziomu ich realizacji. Wówczas, "trzymając w ręku mapę", możemy spróbować obejrzeć szkołę od środka. Powinniśmy wtedy zobaczyć znacznie więcej niż tylko łatwo widoczne na zewnątrz sukcesy i porażki oraz formalnie zarejestrowane w dokumentach dokonania.

Mapa jakości szkoły

DZIAŁY i OBSZARY

Wymiary (przykłady)

I. EFEKTY KSZTAŁCENIA I WYCHOWANIA

1.       Wyniki nauczania

Wyniki egzaminów, testów, wyniki na zakończenie semestru i roku, udział w olimpiadach i konkursach, projekty, publikacje, wystawy, wiedza i umiejętności nie sprawdzane systemowo, nawyki myślowe.

2.       Rozwój osobisty i społeczny

Postawy wobec innych, postawy wobec siebie, przestrzeganie norm współżycia, umiejętności pracy w grupie, postawy obywatelskie, planowanie przez uczniów przyszłości.

3.       Losy absolwentów

Dalsze kształcenie, kariera zawodowa, osiągnięcia życiowe.

II. NAUCZANIE I UCZENIE SIĘ

4.       Proces nauczania i uczenie się

Programy nauczania, profile kształcenia, metody nauczania, tworzenie sytuacji edukacyjnych, styl nauczania, sposoby oceniania, sposoby motywowania uczniów

5.       Pomoc w pokonywaniu trudności

Indywidualizacja nauczania, wyrównywanie szans, rozwijanie pasji i zainteresowań uczniów, wspieranie uczniów zdolnych.

6.       Wykorzystanie czasu

Frekwencja, wykorzystanie czasu lekcji, praca uczniów w domu.

III. SZKOŁA JAKO INSTYTUCJA

7.       Szkoła jako miejsce nauki

Organizacja nauczania, rekrutacja uczniów, kompetencje nauczycieli, atmosfera sprzyjająca intelektualnemu rozwojowi uczniów, pomoce dydaktyczne i warunki do nauczania, zajęcia pozalekcyjne.

8.       Szkoła jako środowisko społeczne

Relacje nauczyciele - uczniowie - rodzice, klimat szkoły, działania wychowawcze i samorządność, bezpieczeństwo, opieka zdrowotna i profilaktyka, organizacja przestrzeni, świetlica, stołówka, wolny czas w szkole, godziny pracy szkoły.

9.       Szkoła jako miejsce pracy

Doskonalenie nauczycieli, etos zawodowy, relacje i współpraca między nauczycielami, planowanie i zarządzanie (dyrektor, kontrola, dokumentacja), struktura organizacyjna, baza materialna i finanse szkoły.

IV. SZKOŁA A ŚRODOWISKO ZEWNĘTRZNE

10.   . Szkoła a dom

Udział rodziców w życiu szkoły, organy przedstawicielskie rodziców, współpraca z rodzicami w procesie nauczania i wychowania.

11.   Szkoła a społeczność lokalna

Udział w życiu społeczności lokalnej, współpraca z instytucjami, organizacjami pozarządowymi, współpraca z władzami samorządowymi, informacja i promocja.

12.   . Szkoła a świat pracy

Współpraca z zakładami pracy, wykorzystanie technologii, otwarcie szkoły na wyzwania współczesnego świata.

                         

 

Źródło:   http://www.ceo.org.pl/




powrót do strony głównej>>>


Konkurs na najlepszą strone internetową - COOL SITE



Nasza szkolna witryna otrzymała w dniu
4 października 2006 r. "Certyfikat", jako "Strona przyjazna dziecku".


Zagłosuj na nas! Szukaj w Interkl@sie!
I MIEJSCE
na najlepszą witrynę miesiąca listopada 2006 r.
w konkursie Eduseeka!!!


Konkurs
"Szkoła z tradycją"


LOGO SZKOŁY

Sprawdź pogodę
w Andrychowie! 


Pogoda





      © 2005  Szkoła Podstawowa nr 4 im. Mikołaja Kopernika
ul. Włókniarzy 10A
34 - 120  Andrychów
tel./fax (033) 875 - 20 - 82,
kontakt e-mail: sp4an@interia.pl      
Webmaster kontakt e-mail: ew70@poczta.onet.pl
Wszystkie prawa zastrzeżone