Uwaga ABSOLWENCI !!! film DVD "HISTORIA CZWÓRKI część.I i II"(1970-1976)i (1979 - 1991) - bliższe informacje w sekretariacie
      STRONA GŁÓWNA      SZKOŁA Z KLASĄ      O STRONIE      KSIĘGA GOŚCI      LINKI



>
















Problemy wychowawcze i zdrowotne uczniów

KIEDY DO LOGOPEDY?





Jąkanie - to dość częsta, ale zwykle przejściowa trudność u małych dzieci. Czasami jednak może się ona okazać trwałą wadą mowy, która wymaga specjalistycznego leczenia.
Blisko 1 proc. ludzi się jąka. Przypadłość ta najczęściej ujawnia się między 3. a 5. rokiem życia,gdy maluch intensywnie uczy się mówić. Tylko część dzieci zaczyna się jąkać z powodu stresu (jego przyczyny bywają czasem zaskakujące - np. wizyta zamówionego przez rodziców św. Mikołaja lub niewinny z pozoru klaps wymierzony przez panią w przedszkolu). Większość jąkających się dzieci (70-80 proc.) ma tę wadę zakodowaną w genach - jąkanie można odziedziczyć nie tylko po rodzicach i dziadkach, ale po dalszych krewnych.

Osobom, które nigdy nie miały kłopotów z mówieniem, trudno nawet zrozumieć, jak wielkim problemem może być jąkanie. Powoduje ono trudności w nauce (dziecko często zna odpowiedź na pytanie nauczyciela,ale nie chce nic mówić, bo się wstydzi), a także poczucie osamotnienia i bycia gorszym od rówieśników.

Czym jest jąkanie?

Najprościej - to zaburzenie płynności, tempa oraz rytmu mówienia. Spowodowane jest zbyt dużym napięciem mięśni, które biorą udział w wypowiadaniu słów. Przyczyn tego może być wiele, ale jedną z najczęstszych jest uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego i upośledzenie tzw. aparatu mowy. W efekcie dziecko wkłada duży wysiłek w wypowiedzi, mówi na wdechu, zacina się, powtarza sylaby albo głoski.
Jąkania nie da się całkowicie wyleczyć. Można jednak nauczyć się nad nim panować. Im wcześniej zauważysz taki problem u dziecka, tym większe są szanse, że można mu skutecznie pomóc przezwyciężyć trudności.

Oporne słowa, zanim zaczniesz martwić się na zapas, przekonaj się, czy "jąkanie się" twojego dziecka nie jest jedynie przejściową trudnością związaną z nauką mówienia. Tzw. rozwojowa niepłynność mowy dotyka dzieci uczące się mówić, u których umiejętność wysławiania się nie nadąża za znajomością znaczenia słów. Kiedy pociecha ma 3 lata, zna kilkanaście razy więcej słów, niż potrafi ich użyć! Zasłyszane wyrazy cisną się dziecku na usta - tyle jest przecież do powiedzenia! Z tego powodu maluch przestaje panować nad swymi wypowiedziami (gdy zacznie rozumieć większą liczbę "trudnych" słów, problemy z mówieniem na ogół same znikają).
Oznakami rozwojowej niepłynności mowy mogą być następujące objawy:

  • Dziecko powtarza całe słowa (np. "mama... mama") albo przeciąga je (np. "maaaamo, daj mi buuuułkę");

  • Powtarza pojedyncze sylaby (np. "ma-mamo, po-pomóż mi");


  • Robi wyraźne pauzy między słowami w zdaniu;


  • Milknie nagle w połowie swojej wypowiedzi, tak jakby odpoczywało po dużym wysiłku;


  • W wypowiedziach używa często wypełniaczy, takich jak "yyy" albo "eee" między słowami.


  • Pomagaj rozsądnie, kiedy zauważysz, że dziecko ma problemy z mówieniem, nie lekceważ tego. Nie działaj jednak zbyt nerwowo.
    Częstym błędem popełnianym przez rodziców jest "uspokajanie" pociechy (np. "nie denerwuj się kochanie, bo będziesz się jąkał!"), nakazywanie mu prawidłowego powtarzania słów czy zdań. A przecież maluch nie zdaje sobie sprawy z kłopotów. Skupianie jego uwagi na mówieniu tylko pogarsza sprawę!
    Dlatego należy:

  • Robić z dzieckiem ćwiczenia, które spowalniają tempo jego wypowiedzi (najlepiej działa mówienie sylabami, w rytmie wybijanym ręką przez dziecko; dobre jest też ćwiczenie "studnia" - mówienie np. do cynowego wiaderka, które odpowiada echem - to także wymusza wolne tempo wypowiedzi;


  • Recytować z nim wiersze i fragmenty bajek, śpiewać piosenki;


  • Ćwiczyć z malcem "wybrzmiewanie" samogłosek (wypowiadanie słów z akcentowaniem ich np. poprzez klaskanie lub tupanie);


  • Trenować wydychanie powietrza, mówienie na wydechu;


  • Popracować nad brzmieniem trudnych głosek: "cz", "ż", "sz";


  • Unikać sytuacji konfliktowych, nie podnosić głosu, minimalizować stres, jak najrzadziej zaburzać rozkład dnia dziecka.


  • Czas na fachową pomoc

    Jeśli w ciągu pół roku problemy z mową nie ustąpią, ale pogłębią się, a w dodatku towarzyszyć im będą niekontrolowane ruchy rąk, nóg, głowy albo tiki nerwowe, a dziecko mówiąc będzie zasysało powietrze(zamiast je wypuszczać), czas zgłosić się do specjalisty.

    Kiedy twoje dziecko ma kłopoty z mówieniem, możesz się zwrócić do:

  • Pediatry - skieruje dziecko do odpowiedniego specjalisty;


  • Balbutologopedy (czyli specjalisty od jąkania) - przeprowadzi odpowiednie testy stwierdzające, na jaką wadę mowy lub wymowy cierpi twoje dziecko. Zaleci także odpowiednią terapię oraz ćwiczenia do wykonywania w domu;


  • Otorynolaryngologa - sprawdzi, czy malec dobrze słyszy (kłopoty ze słuchem mogą powodować nieprawidłową wymowę);


  • Dentysty-ortodonty - zbada, czy dziecko nie ma wady zgryzu (może to być przyczyną niewyraźnego mówienia,ale nie jąkania).


  • więcej>>>




    powrót do strony głównej>>>


    Konkurs na najlepszą strone internetową - COOL SITE



    Nasza szkolna witryna otrzymała w dniu
    4 października 2006 r. "Certyfikat", jako "Strona przyjazna dziecku".


    Zagłosuj na nas! Szukaj w Interkl@sie!
    I MIEJSCE
    na najlepszą witrynę miesiąca listopada 2006 r.
    w konkursie Eduseeka!!!


    Konkurs
    "Szkoła z tradycją"


    LOGO SZKOŁY

    Sprawdź pogodę
    w Andrychowie! 


    Pogoda





          © 2005  Szkoła Podstawowa nr 4 im. Mikołaja Kopernika
    ul. Włókniarzy 10A
    34 - 120  Andrychów
    tel./fax (033) 875 - 20 - 82,
    kontakt e-mail: sp4an@interia.pl      
    Webmaster kontakt e-mail: ew70@poczta.onet.pl
    Wszystkie prawa zastrzeżone